Hoofdstuk “Tja, als je met de premier mee naar het Catshuis kunt…”

Jaloers

Estelle maakte zich ’s avonds in bed nog steeds zorgen over de plotselinge verdwijning van Peggy op de Libelle Zomerweek. ‘Toch kan ik me niet voorstellen dat ze ons niet zomaar in de steek heeft gelaten,’ zei ze tegen Jeffrey. ‘Er zal toch niets ergs met haar gebeurd zijn? Ze is nog steeds niet thuis.’

‘Natuurlijk niet,’ antwoordde haar man. ‘Ze was toch in goede handen? Als je met Mark Rutte aan de haal gaat, kan er weinig misgaan.’

Daarvan was Estelle niet zo overtuigd. ‘Die lijfwachten zagen er anders heel eng uit. Ik vertrouwde ze meteen voor geen cent. Ik heb niet voor niets nog een uur naar Peggy gezocht. Maar ze was nergens te bekennen en haar mobieltje stond uit.’ Terwijl Estelle wanhopig had rondgelopen, hadden Leonoor en Marga ondertussen lekker in de zon gezeten. ‘Ze zoekt het maar uit,’ vond Leonoor. ‘Als ze me het geld van mijn treinkaartje later maar teruggeeft.’ Marga kon het al helemáál niets schelen, die had als enige een OV-chipkaart bij zich.

‘Tja, als je met de premier mee naar het Catshuis kunt…’ zei Jeffrey. Door zijn Engelse achtergrond sprak hij cats uit als kets, maar hij had niet door dat dit dubbelzinnig klonk.

‘Dat geloof je toch niet hè?’ reageerde Estelle verbaasd. ‘Denk je dat de premier van Nederland iets met een doodgewone visagiste wil? Zo’n man verlangt iemand met diepgang.’

Jeffrey schoot in de lach. De escapades van de politici in zijn geboorteland hadden weinig met figuurlijke diepgang te maken. Zo kieskeurig waren die heren niet. En op Peggy viel trouwens bitterweinig aan te merken.

‘Tja,’ zei hij weer. ‘Voor menig man is Peggy de zonde wel waard.’ Jeffrey zag Estelle’s beteuterde gezicht en voegde er snel aan toe: ‘Niet voor mij natuurlijk. Voor mij ben jij de mooiste.’ Estelle onderdrukte de neiging om naar de badkamer te hollen en zichzelf nog eens goed in de spiegel te bekijken. Ze begreep ineens de onzekerheid van Sneeuwwitjes stiefmoeder. Als ze niet uitkeek werd ze ontzettend jaloers en daar kon een mens heel vals van worden.

Ze hoopte dat Jeffrey haar nu zou overladen met complimenten, maar hij toonde zijn waardering op een andere manier. Estelle vroeg zich af of hij met zijn gedachten wel bij háár was, maar gaf zich vrij snel gewonnen. Ze vergat zelfs om haar privacy te beschermen en liet het slaapkamerraam wijd open staan. Waardoor Leonoor, die net met veel tegenzin aan het laatste rondje met haar hond wilde beginnen, een beetje van hun hartstocht mocht meegenieten.

In Peggy’s huis was alles donker, dus die zette vast ook ergens de bloemetjes buiten. Leonoor zag de knikkebollende Erik voor zich die ze op de bank had achtergelaten. Ik mag dan tegen de vijftig lopen, mijn behoeften zijn er niet minder om, dacht ze. Eigenlijk heb ik nog het nodige in te halen. Leonoor vond dat het tijd werd om haar gevoel van eigenwaarde eens wat op te krikken. Ze wist alleen nog niet hoe.