Hoofdstuk “Ze had geen idee of het alleen tussen zijn benen zat”

Viagra

Al vroeg in de ochtend werd Marga wakker gemaakt door kwetterende vogels. Met een gelukkig gevoel stond ze op. Ze liet Gerard nog even zijn droom afmaken, dat had hij wel verdiend na de afgelopen avond. Wat een geweldige ingeving van haar om die blauwe pillen te bestellen. ‘Doe het wel bij een betrouwbare leverancier, anders krijg ik gemalen kippenstront,’ had Gerard gezegd.

Marga vond het een wonder dat haar man na een jaar tobben had toegegeven dat hij, sinds hij gestopt was met werken, in verschillende opzichten lusteloos was. Maar over de oorzaak van zijn problemen tastte ze nog steeds in het duister. Ze had geen idee of het alleen tussen zijn benen zat, of ook tussen zijn oren. Gerard weigerde naar de huisarts te gaan, omdat hij die man ook geregeld op de golfbaan tegenkwam. ‘Dan durf ik nooit meer een hole-in-one te slaan,’ zei hij in de zoveelste poging er lollig over te doen.

Ook nu de Viagra zo goed zijn werk had gedaan, zat ze nog steeds met de prangende vraag: zou het aan haar liggen? Moest ze zich meer voor hem uitsloven? Misschien was het wel logisch dat veel mannen van middelbare leeftijd en ouder het met een aanzienlijk jongere vrouw aanlegden. Het was dat Gerard zo lui was, anders zou ze daar ook bang voor zijn. Maar waarom zou ze zichzelf op gaan dirken terwijl ze dat nooit had gedaan? Dat druiste enorm tegen haar natuur in. Rogier en Ramon zouden waarschijnlijk in een deuk liggen als ze hun moeder plotseling geschminkt zagen rondlopen. Ze had erg haar best gedaan om hen de natuur in haar zuiverste vorm te leren waarderen. Het tegenstrijdige was, dat ze haar schoondochters nog nóóit in hun natuurlijke staat had gezien. Wat waren die meiden van rond de dertig toch met zichzelf bezig. En haar jongens vonden het blijkbaar prachtig. Vermoedelijk was Gerard net zo, maar had ze het nooit willen zien.

‘Waar denk je aan?’ Fris gedoucht stond Gerard in zijn gestreepte badjas voor haar.
‘Aan gisteravond natuurlijk,’ loog Marga.
Hij knikte. ‘Goed spul,’ zei hij tevreden. ‘Ik heb mijn bammetje wel verdiend.’ Marga had zelf brood gebakken en maakte een dikke snee met kaas voor hem klaar. Die zou goed vullen. Ze voelde dat dit hét moment was om het hem te vragen, maar was bloednerveus. Toch maar doen.

‘Gerard… ‘ begon ze. Hij had zijn mond vol en gromde zachtjes.
‘Als ik nou een mooie, jonge vrouw was. Zou je het dan zonder zo’n pilletje kunnen?’ Allemachtig, waarom trilde ze nou over haar hele lijf? Gelukkig had hij het niet in de gaten. Gerard wilde iets terugzeggen, maar hij verslikte zich. Zonder een seconde te aarzelen gaf Marga haar man een harde klap tussen zijn schouderbladen. Hij maaide met zijn armen wild in het rond en liep blauw aan. Dankzij haar nieuwe cursus wist ze de volgende stap. Heimlich! Ze ging achter hem staan, sloeg haar armen om zijn buik en gaf een ruk schuin omhoog. Een dikke broodprop vloog over de ontbijttafel.

Gerard rochelde nog wat na, veegde de tranen van zijn wangen en haalde zijn neus op.
‘Zo zo,’ bracht hij eindelijk uit. ‘Had ik bijna stijf in een kissie gelegen. Dat is toch ook niet wat je wil.’ Opgelucht sloeg hij de krant open.

De brievenbus klepperde en Marga slofte naar de gang. Haar benen leken ineens van lood. Op de deurmat lag een blauwe enveloppe. Er zat geen brief in van de belastingdienst, maar een uitnodiging voor de jaarlijkse buurtbarbecue. Marga wist niet wat ze erger vond.