Hoofdstuk “Maar wat IS dat nou, een maagd?”

Maagd

Estelle zat op de driezitsbank aardappelen te schillen. Op haar schoot lag een dienblad, waarop ze de schillen dumpte. Op de grond, bij haar voeten, had ze een pan met water neergezet en met een klein plonsje liet ze de geschilde aardappels erin vallen. Heerlijk huiselijk. Ze voelde zich op en top moeder als ze zo bezig was. Wat een rust ging er op deze manier toch van haar uit. Haar oudste, Charlene, was bij een vriendinnetje en zou rond zes uur thuiskomen.

Ashley zat aan de eettafel ingespannen een tekening te maken voor haar juf, omdat die overmorgen jarig zou zijn. Als klassenmoeder vond Estelle het haar plicht om een klein feestje te organiseren. De slingers om het lokaal te versieren lagen al klaar. En ze had de afgelopen weken geld ingezameld voor een cadeautje en daar vervolgens een leuk pakketje bij Oil & Vinegar voor gekocht. Als juf Gea nu maar tegen olijfolie kan, schoot het ineens door haar heen. Estelle’s schoonmoeder kreeg er altijd diarree van, maar die was van oorsprong Engels, misschien lag het daaraan.

‘Goed je best doen hoor,’ droeg Estelle haar dochter op. Juf Gea was zelf namelijk verschrikkelijk goed in tekenen, in handarbeid ook trouwens. Niet voor niets werd ze door Bibi, die op dezelfde basisschool had gezeten, Crea Gea genoemd. Hun buurmeisje was een ster in het verzinnen van bijnamen.

Ziezo, de aardappeltjes waren klaar om opgezet te worden. Het was nog geen vijf uur, dus nog een beetje te vroeg om te gaan koken. Jeffrey probeerde altijd tegen zessen thuis te zijn, maar na het eten ging hij vaak nog een tijdje boven zitten werken. Helaas moest hij voor het reclamebureau steeds vaker naar Engeland. Het was maar goed dat Estelle geen vaste baan had, er moest toch iemand zijn die thuis de boel draaiende hield.

‘Wil je een kopje thee?’ riep Estelle vanuit de keuken terwijl ze de waterkoker vulde. Maar haar dochter was dusdanig in haar taak verdiept dat ze niets meer hoorde. Of toch wel? Ashley riep iets terug.
‘Wat zei je lieverd?’ vroeg Estelle. ‘Is je tekening klaar? Ben je tevreden?’ Ashley keek haar ineens zo ernstig aan dat ze het niet helemaal vertrouwde. Estelle ging tegenover haar kind aan de eettafel zitten.
‘Mam, zeg eens’ zei Ashley plechtig. ‘Wat is een maagd?’

Estelle schrok zo van die vraag dat ze het bloed naar haar wangen voelde stijgen. Hoe moest ze dat nou fatsoenlijk aan een bijna negenjarige uitleggen? Ze wist dat het haar taak was als moeder, maar ze was er nog niet echt op voorbereid. Misschien had ze het verkeerd verstaan? ‘Jij weet toch wel wat dat is, een maagd?’ vroeg Ashley nog een keer. Helaas, ze kon er niet meer omheen.

‘Nou… als je groot bent ga je, als het goed is, ooit met een man vrijen.’ Estelle moest er nog niet aan denken en slikte een brok in haar keel weg. ‘Dat weet je toch wel?’ Helaas keek haar dochter haar nog steeds verwachtingsvol aan. ‘Hoe dan?’ vroeg ze. ‘En wat heeft dat met een maagd te maken?’ Allemachtig, had die Crea Gea daar niet een keertje aandacht aan kunnen besteden?

Koortsachtig zocht Estelle naar de juiste woorden. ‘Stel je voor,’ antwoordde ze. Aan de ene kant heb je een stokje en aan de andere kant een hoepeltje met een stukje crêpepapier ervoor. Als je het stokje door het hoepeltje steekt, scheurt het papiertje. Dat kan ook gebeuren met iemand die nog maagd is.’

‘Oké.’ Ashley leek het te snappen, maar schoof toch wat ongedurig heen en weer op haar stoel. ‘Maar wat IS dat nou, een maagd?’
Estelle zuchtte eens diep. Zonder haar meisje aan te kijken vertelde ze dat het stokje bij de man hoorde en het hoepeltje haar dochters gaatje was – nee, niet waar haar plas uit kwam. En het papiertje was in werkelijkheid een velletje dat kapot zou gaan, maar dat kon geen kwaad.

Dit leek Estelle voor dit moment meer dan genoeg. De elfjarige Charlene had een paar maanden geleden haar informatie uit het boekje Ik + jij = wij gehaald en kon daar voorlopig mee vooruit. Maar Ashley was nog veel te jong voor dat soort dingen, meende Estelle. Ietwat beschaamd wierp ze een blik op haar dochters gezicht, dat een brede grijns vertoonde.

‘Fout!’ brulde Ashley triomfantelijk. ‘Het is een sterrenbeeld!’