Hoofdstuk “Frustraties? Ik? Waar heb je het over?”

Eerste hulp

Marga trok de gordijnen open en zag Peggy in volle vaart aan komen rijden. Van haar buurvrouwen aan deze kant van de straat had Peggy in huis het minst om handen, maar buiten de deur was er blijkbaar altijd iets waar ze naartoe moest racen. Marga hield haar adem in, want iets verderop zette een poes haar voorpoten op het wegdek. In het voorbijgaan stak Peggy haar hand naar Marga op.

‘Oooh nee,’ kermde Marga, ‘kijk vóór je.’ Ze sloot haar ogen, maar hoorde de klap. Met lood in haar schoenen ging ze naar buiten, want het was voor het eerst dat ze haar cursus Dieren EHBO in de praktijk moest brengen. Als vrijwilligster bij Natuurmonumenten leek het haar handig om zo’n diploma te hebben. Maar ze was er niet op voorbereid om in haar eigen straat ineens een poes bij elkaar te moeten rapen. Ze slaakte dan ook een zucht van verlichting toen de kat in een stenen bloembak sprong die het straatje op een bepaald punt versmalde. Tegen de bloembak stond de open cabrio met een verfrommelde voorkant en een beduusde Peggy achter het stuur.

‘Gelukkig,’ zei Marga uit de grond van haar hart.

‘Gelukkig?!’ riep Peggy. ‘Dit is rampzalig. Die auto is meer waard dan zo’n stomme kat.’ Inmiddels waren er nog een paar mensen naar buiten gekomen. Ook de twee mannen die achter Peggy woonden, kwamen aangerend.

‘Ook dat nog,’ zei Peggy zuchtend. ‘De achternichten. Door wie zijn die gewaarschuwd?’

‘Waar is Poekie?’ riepen de mannen in duo. Peggy stapte eindelijk uit.

‘Poekie is gelukkig ongedeerd,’ stelde Marga de achterbuurmannen gerust. ‘Ze heeft zich waarschijnlijk verstopt, maar ze kan alles nog goed bewegen.’

‘Ja hallo, is er nog iemand die wil weten hoe ík me voel?’ Boos wendde Peggy zich tot de twee mannen: ‘Ik hoop dat jullie goed verzekerd zijn, want dit ga ik echt niet zelf betalen.’

‘Nou zeg,’ reageerde de oudste achterbuurman. ‘Dat jij je frustraties in het verkeer uitleeft kunnen wij niet helpen.’

‘Frustraties? Ik? Waar heb je het over?’ Uitdagend keek Peggy de mannen aan.

Dit gaat de verkeerde kant op, dacht Marga. ‘Kom, we gaan bij mij even koffie drinken,’ stelde ze voor. Ze hoopte dat Gerard niet in zijn pyjama beneden zat.

‘Over je vader, schat,’ antwoordde de jongste. ‘Wij hebben hem laatst bij De Club gezien. Had hij die jurk van jou geleend?’ Hij lachte gemeen. Peggy trok eng wit weg en Marga nam zich onmiddellijk voor ook een EHBO-cursus voor mensen te gaan volgen.